ଭାରତ ଇତିହାସର ସାକ୍ଷୀ ଭାବେ ଉଭା ହୋଇଥାଏ ଭାରତୀୟ ମନ୍ଦିର। ସେ ପୁରୀର ଜଗନ୍ନାଥ ମନ୍ଦିର ହେଉ ଅବା ପଞ୍ଚଗଙ୍ଗା ଘାଟର ବିନ୍ଦୁ ମାଧବ ମନ୍ଦିର। ଔରେଙ୍ଗଜେବଙ୍କ ରାଜୁତି ସମୟରେ ବହୁ ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିରକୁ ଧ୍ୱଂସ କରାଯାଇଥିଲା । ସେଥିମଧ୍ୟରୁ କାଶୀ ପଞ୍ଚଗଙ୍ଗା ଘାଟର ବିନ୍ଦୁ ମାଧବ ମନ୍ଦିର ବାଦ ପଡିନଥିଲା। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ବିଶ୍ୱ ମନ୍ଦିର ଭାଙ୍ଗିବା ପରେ ସେ ୧୬୬୯ ମସିହାରେ ବିନ୍ଦୁ ମାଧବ ମନ୍ଦିରକୁ ଭାଙ୍ଗି ସେଠାରେ ଆଲାମଗିର ମସଜିଦ ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ । ବର୍ତ୍ତମାନ ଜ୍ଞାନବାପି ମସଜିଦର ପରେ ବିନ୍ଦୁ ମାଧବ ମନ୍ଦିରରେ ମଧ୍ୟ ପୂଜାପାଠ ପାଇଁ ଅନୁମତି ପାଇଁ କୋର୍ଟରେ ଏକ ପିଟିସନ ଦାଖଲ କରାଯାଇଛି।
ତାଭର୍ନିୟଙ୍କ ଅନୁଯାୟୀ, ବିନ୍ଦୁ ମାଧବ ମନ୍ଦିରର ଖ୍ୟାତି ପୁରା ଜଗନ୍ନାଥ ମନ୍ଦିର ପରି ଥିଲା। ଭାରତର ମନ୍ଦିରର ପ୍ରବେଶ ପଥରୁ ଗଙ୍ଗା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପାହାଚ ଥିଲା । ଏଥିମଧ୍ୟରୁ କେତେକରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବାସ କରୁଥିଲେ ଓ କେତେକରେ ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ ରାନ୍ଧୁଥିଲେ । ବିନ୍ଦୁ ମାଧବଙ୍କ ମନ୍ଦିର ସ୍ୱସ୍ତିକ ଆକାରରେ ଥିଲା। ଏହାର ଚାରି ପାର୍ଶ୍ୱ ସମାନ ଥିଲା । ମନ୍ଦିରର ଚାରି ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଉଚ୍ଚ ଗଡ଼ ଥିଲା, ଯେଉଁଥିରେ ପହଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ବାହାରେ ପାହାଚ ରହିଥିଲା । ମିନାର ଶିଖର ତଳେ ଓ ମନ୍ଦିରର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ସାତରୁ ଆଠ ଫୁଟ ଲମ୍ବ ଓ ପାଞ୍ଚରୁ ଛଅ ଫୁଟ ଚଉଡା ଥିଲା । ମୂର୍ତ୍ତିଗୁଡ଼ିକ ମନ୍ଦିର ବାହାରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଉଥିଲା | ଏହି ଯଜ୍ଞ ନିକଟରେ ସ୍ଥାପିତ ମୂର୍ତ୍ତିଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ପାଞ୍ଚ କିମ୍ବା ଛଅ ଫୁଟ ଉଚ୍ଚ ଥିଲା । ବେଳେବେଳେ ମୂର୍ତ୍ତିର ବେକରେ ସୁନା କିମ୍ବା ରୁବି, ମୋତି କିମ୍ବା ମୃତ୍ତିକାର ଏକ ଫୁଲମାଳ ମଧ୍ୟ ଦେଖାଯାଉଥିଲା । ଏକ ପ୍ରବାଦ ଥିଲା ଯେ, ଏହା ଉପରେ ଚଢି ଭଗବାନ ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱ ଭ୍ରମଣ କରନ୍ତି । ମତ୍ସ୳ ପୁରାଣଠାରୁ ସ୍କନ୍ଦ ପୁରାଣ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିନ୍ଦୁ ମାଧବ ମନ୍ଦିରର ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି। ଏହା ଥିଲା ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମନ୍ଦିର, ଯାହାର ଖ୍ୟାତି ସମଗ୍ର ଭାରତରେ ଥିପୁରୀ ଜଗନ୍ନାଥ ପରି ଭବ୍ୟ ଓ କାଶୀ ବିଶ୍ୱନାଥଠୁ ପୁରାତନ ଥିଲା ବିନ୍ଦୁ ମାଧବ ମନ୍ଦିର
୧୬୬୦ ମସିହାରେ ଫରାସୀ ଭ୍ରମଣକାରୀ ତାବର୍ନିୟେ ଓ ୧୬୬୫ ମସିହାରେ ଆସିଥିବା ବର୍ନିଅର୍ ଶ୍ରୀକାଶୀ ବିଶ୍ୱନାଥ ମନ୍ଦିର ଓ ବିନ୍ଦୁ ମାଧବ ମନ୍ଦିରର ମହାନତାକୁ ସେମାନଙ୍କ ଭ୍ରମଣରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି । ତାବର୍ନିୟେ ମାଧବ ମନ୍ଦିରକୁ ପୁରୀର ଜଗନ୍ନାଥ ମନ୍ଦିର ପରି ମହାନ ବୋଲି ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି । ଐତିହାସିକମାନେ ଏହି ମନ୍ଦିରକୁ ଶ୍ରୀକାଶୀ ବିଶ୍ୱନୀଥ ମନ୍ଦିର ଠାରୁ ପୁରାତନ ବୋଲି କୁହନ୍ତି । ଅତୀତରେ ଏହା ପଞ୍ଚଗଙ୍ଗା ଘାଟରୁ ରାମଘାଟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ତାର କରିଥିଲା।
